20 januari 2018

Elevator pitch

By In heinde 3 min

Mijn CV moest geüpdatet worden. Een vrouw die er verstand van had bekeek mijn curriculum. Ik kreeg telefonisch feedback. Het zag er niet slecht uit, zei ze. Maar.
Maar ik had een achterhaald lettertype op mijn CV gebruikt. Maar de volgorde klopte niet. Maar ik moest ook via LinkedIn op zoek gaan naar oude klasgenoten, collega’s en kennissen. Dat was leuk, zei ze. Zo kwam je erachter wat die beste vriendin van vroeger tegenwoordig zoal uitspookte in het werkzame leven. Ik ben van mening dat mensen die ik om welke reden dan ook niet meer spreek, niet voor niets tot mijn verleden behoren. Zelf voel ik geen enkele behoefde om via LinkedIn, of welk ander sociaal medium dan ook, bij anderen naar binnen te gluren. Het leek me nogal hypocriet oude bekenden uit te nodigen in de hoop uit het hernieuwde contact een andere baan te slepen. Zo moest ik dat niet zien, zei ze. Hoe ik het dan wel moest zien wist ik niet.
Maar om terug te komen op je CV, zei ze, wat er vooral ontbreekt is een elevator pitch, een personal summary. Ik moest er ‘even voor gaan zitten’, maar dan wist een werkgever na enkele regels precies wie ik was, wat mijn kwaliteiten waren en waar ik naar op zoek was. Ze wenste me succes en hing op.
Ik zag tegen het schrijven van een elevator pitch op. Niet omdat ik niet wist wie ik was, wat mijn kwaliteiten waren en waar ik naar op zoek was, maar vooral omdat ik geen idee had hoe ik dat in vier regels moest uitleggen aan een toekomstige werkgever.
Daarom begon ik met het aanpassen van het lettertype. Ik schoof mijn werkervaring naar voren en mijn opleidingen naar achteren. Op LinkedIn vond ik een oude klasgenoot, en stuurde een uitnodiging, die niet geaccepteerd werd.
Daarna las ik voorbeelden van elevator pitches. Aan het einde van de middag begreep ik wat er van me verlangd werd. Ik moest mezelf presenteren als de ideale oplossing voor het probleem van een bepaalde werkgever. In slechts enkele bewoordingen moest ik mijn toehoorder ervan overtuigen dat ík het was, ík, die creatieve, nieuwsgierige, stressbestendige, ondernemende, flexibele, dynamische, vlotte, representatieve, ambitieuze, collegiale werknemer, met uitzonderlijke kwaliteiten, de juiste studies en de juiste werkervaring, en altijd op zoek naar een nieuwe uitdaging.
‘s Avonds knutselde ik een verkooppraatje-in-de-lift van negentig woorden in elkaar. En ineens wist ik waarom ik niet van de elevator pitch houd: ik neem liever de trap.